Małgorzata Chmielewska, Karolina Kuncewicz
Każdy rodzic stający przed wyborem rodzaju i miejsca terapii chce zapewnić swojemu dziecku najwyższej jakości opiekę profesjonalistów. Jak najlepiej wykorzystać czas dziecka, kiedy jego umysł jest najbardziej chłonny? Jak wybrać najwłaściwszą metodę i najlepszy ośrodek?
Pierwszym krokiem jest wybór podejścia terapeutycznego: społecznego, rozwojowego lub behawioralnego. Każdy rodzic ma swój styl wychowawczy i preferencje dotyczące stylu pracy z dzieckiem. Czasem też szczególną uwagę zwraca na rozwijanie konkretnych zdolności dziecka. Ważne, by ośrodek, z którym współpracuje rodzina, rozumiał te potrzeby, dysponował wiedzą i doświadczeniem w doborze metod i technik, ale też by przygotowywał dziecko do funkcjonowania w polskim systemie oświaty i do samodzielnego życia w naszych warunkach kulturowych. Warto też, by rodzic upewnił się, że wszystkie metody i techniki stosowane w pracy z dzieckiem posiadają rekomendację Stowarzyszenia Autism Europe, najbardziej uznanej organizacji w Europie wspierającej osoby z autyzmem.
Drugi ważny aspekt, to specjalizacja ośrodka. Najlepiej wybierać placówkę specjalizującą się w pomocy dzieciom z autyzmem i zaburzeniami pokrewnymi. W zależności od rodzaju zaburzeń, praca z dzieckiem wygląda zupełnie inaczej. Warto zatem, by dziecko trafiło do miejsca, gdzie jego potrzeby i trudności będą szczególnie dobrze rozumiane.
Trzeci krok to zaplecze merytoryczne i personalne. Nad procesem terapeutycznym dziecka powinien czuwać zespół specjalistów, a wśród nich między innymi psychologowie, pedagodzy, logopedzi a także terapeuci integracji sensorycznej, przygotowani do pracy z dziećmi z tym zaburzeniem. Praca zespołu musi być regularnie superwizowana przez niezależnych specjalistów. Program terapeutyczny powinien być dostosowywany do indywidualnych potrzeb i możliwości dziecka. Terapeuci powinni współpracować z innymi specjalistami pracującymi z dzieckiem tak, by oddziaływania terapeutyczne były spójne i kompleksowe, a ćwiczone umiejętności generalizowane. Rodzice powinni dostawać regularnie modyfikowany program terapeutyczny dziecka, a wszelkie wątpliwości i problemy powinni móc omawiać z terapeutą prowadzącym ich dziecko na spotkaniach.
Ostatni aspekt to wybór częstotliwości i rodzaju zajęć. Dla dzieci w wieku przedszkolnym (od 2 do 7 roku życia) zajęcia terapeutyczne powinny odbywać się codziennie, w wymiarze od 2 do 5 godzin, w zależności od wieku i możliwości dziecka. Idealnie byłoby, gdyby ośrodek w swoim programie, poza indywidualnymi zajęciami terapeutycznymi, oferował także zajęcia grupowe przygotowujące dziecko do funkcjonowania w przedszkolu, zajęcia mające na celu rozwój mowy i komunikacji, a także stymulację sensoryczną. Bardzo ważne, by w trakcie zajęć grupowych dzieci były uczone nawiązywania relacji społecznych w sprzyjających warunkach. Warto sprawdzić, czy rodzaj zajęć jest odpowiednio zbilansowany, by zamiast stymulować nie doprowadził do przeciążenia układu nerwowego dziecka.
|
|